இதயத்தின் மொழி கேட்கும் இசைக் கருவி – ஸ்டெதாஸ்கோப்!
மனித
வாழ்வின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஒரு பின்னணி இசை உண்டு. அதிலும் நமது மார்புக்குள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்
இதயம் எனும் இயந்திரத்தின் தாள லயத்தை, வாழ்வின் உத்வேகத்தை வெளிப்படுத்தும் மிகச்சிறிய
மௌனக் கருவிதான் ஸ்டெதாஸ்கோப்.
வெள்ளை
மேலாடைகள் பல துறைகளில் காணப்படலாம்; ஆனால், இந்தச் சின்னக் கருவிதான் ஒரு மருத்துவரின்
உண்மையான ஆன்மா அடையாளமாய், நோயாளியின் நம்பிக்கையின் அரணாய் காலம்காலமாகத் திகழ்கிறது.
கழுத்தில் மாட்டியிருக்கும்போதோ, பைக்குள் மடித்து வைக்கப்பட்டுள்ள போதோ, அது ஒரு மருத்துவரின்
கம்பீரத்தையும் மனிதாபிமானத்தையும் பறைசாற்றுகிறது.
இன்றைக்கு
நாம் காணும் இந்த அற்புதக் கருவி உருவான கதை அனைவரும் அறிய வேண்டிய ஒன்று.
1816
ஆம் ஆண்டு பிரான்ஸைச் சேர்ந்த மருத்துவர் ரெனே லென்னெக் என்பவர்தான் உலகிற்கு இதைப்
பரிசளித்தார். ஒரு மரத்துண்டு அல்லது காகிதச் சுருளைக் கொண்டு நோயாளியின் மார்பில்
வைத்து ஒட்டுக் கேட்கத் தொடங்கிய அந்த எளிமையான தொடக்கம், பரிணாம வளர்ச்சி பெற்று
1851இல் இரு காதுகளிலும் பொருந்தும் இரட்டைப் பகுதியைப் பெற்றது.
ஸ்டெதாஸ்கோப்
என்பது வெறும் குழாயல்ல; அது ஒரு மருத்துவ அறிவியல் சங்கமம். அது மூன்று பாகங்களைக்
கொண்டது.
முதல்
பாகம் என்பது மார்பு பகுதி. அது நோயாளியின் உடலின் தோலில் வைக்கப்பட்டு ஒலியைப் பெறும்
பகுதி.
இரண்டாவது
பாகம் அதன் குழாய்ப் பகுதி. அந்த ஒலியை காதுகளுக்குத் தடையின்றி நகர்த்திச் செல்லும்
பாதை.
மூன்றாவது
பாகம் என்பது காது கேட்கும் பகுதி. உலோகத்தால் ஆன பகுதி, மருத்துவரின் காதுகளைத் தொட்டு
ஒலியைத் துல்லியமாய் உள்ளே அனுப்பும் வசதி. இதன் மூலமாகத்தான் இதயத்தின் சீரான, சீரற்ற
துடிப்புகளையும், நுரையீரலின் காற்றுப் பாதையின் இரகசிய ஒலிகளையும், இரத்த அழுத்தத்தின்
ஏற்ற இறக்கங்களையும் மருத்துவர்கள் கண்டறிகிறார்கள்.
காலம்
மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஸ்டெதாஸ்கோப்பின் விலையும் அதன் வடிவமும் கூட மாறிவிட்டன.
ரூ.300 முதல் தொடங்கி ரூ.15,000 வரை பல ரகங்களில் இவை கிடைக்கின்றன. இன்று ரூ.30,000
மதிப்புள்ள டிஜிட்டல் ஸ்டெதாஸ்கோப்கள், ஸ்மார்ட்போன் செயலிகளுடன் இணைந்த கருவிகள்,
மற்றும் முப்பரிமாண முறையில் அச்சிடப்பட்ட நவீன வடிவங்கள் என தொழில்நுட்பம் எல்லாவற்றையும்
மாற்றிவிட்டது.
ஆனாலும்,
ஸ்டெதாஸ்கோப் வழியே ஒட்டுக் கேட்டு நோயைக் கண்டறியும் கலை இன்று குறைந்து வருகிறது
என்பது அனுபவம் வாய்ந்த முதிரிந்த மருத்துவர்களின் ஆதங்கமாக உள்ளது. எவ்வளவோ நவீன ஸ்கேன்கள்
வந்தாலும், ஒரு மருத்துவர் ஸ்டெதாஸ்கோப்பை வைத்து நோயாளியின் இதயத் துடிப்பைக் கவனிக்கும்
அந்தத் தருணம், வெறும் மருத்துவ பரிசோதனை மட்டுமல்ல; அது நோயாளிக்கும் மருத்துவர்க்கும்
இடையே நிகழும் ஒரு ஆன்மாவின் உரையாடல்.
இயந்திரங்கள்
எவ்வளவோ வளர்ந்துவிட்டன; நவீன கணினிகள் நோயின் மூலத்தைக் கூறலாம். ஆனால், ஒரு மனிதனின்
வாழ்வாதார ஓசையை, அவனது உயிரின் தவிப்பை நேரடியாகக் கேட்டுணரும் ஸ்டெதாஸ்கோப் என்ற
கருவி என்றும் மருத்துவ உலகின் மிகோயந்த காவியமாகவே நிலைத்திருக்கும். தொழில்நுட்பங்கள்
மாறலாம், விலை உயரலாம்; ஆனால், அதன் வழியே வெளிப்படும் கருணையும் மனிதநேயமும் என்றென்றும்
மாறாதவை! அந்த வகையில் ஸ்டெதாஸ்கோப் என்பது நோயாளிக்கும் மருத்துவருக்கும் ஒரு பிணைப்பை
உருவாக்குவது என்றால் அது மிகையாகாது.
*****
