அமானுஷ்யங்களின் அட்ரஸ்
அட்ரஸ் – 54
பரியங்க யோகமும் குரோலியின் மேஜிக்கும்!
இரவு பதினொரு மணி. பிரதாமராமபுரம் பிரதான சாலையில் மழைத் தூறல்
விழுந்து கொண்டிருந்தது.
பிரசாந்த் தனக்கு எதிரே அமர்ந்திருந்த ராகவனைப் பார்த்தான்.
ராகவன் கைபேசியில் ஏதோ ஒரு பழைய பிடிஎப் புத்தகத்தைத் தீவிரமாக வாசித்துக் கொண்டிருந்தான்.
"என்ன ராகவன், ரொம்ப சீரியஸா இருக்கே?"
ராகவன் நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவன் கண்கள் சிவந்திருந்தன.
"பிரசாந்த், நீ அலெஸ்டர் குரோலியைப் பத்தி கேள்விப்பட்டிருக்கியா?"
"அந்தப் பாலியல் தந்திரன்தானே? 1900ல லண்டனை அலறவிட்டவன்.
இப்போ எதுக்கு அவனைப் பத்தி கேக்குற?"
"அவன் சொன்னது சும்மா கதை இல்லை பிரசாந்த். மனிதனோட ஆல்பா
மூளை அலைகளும், உடலோட உச்சக்கட்ட எனர்ஜியும் ஒரே புள்ளியில சேரும்போது பிரபஞ்சத்தோட
பிரீக்வென்ஸியை நாம டியூன் பண்ண முடியும். அதைத்தான் குரோலி 'தெலெமா' அப்படின்னு சொன்னான்.
அதை ஏன் நம்ம தமிழ்நாட்டுச் சூழலுக்கு ஏத்த மாதிரி மாத்திப் பார்க்கக் கூடாது?"
பிரசாந்த் சிரித்தான். "ராகவன், நீ பி.டெக் முடிச்சவன்.
குரோலி செஞ்சது அறிவியல் கலந்து போர்த்தப்பட்ட ஒரு மாயை. அதையும் நம்ம ஊரு தந்திர சாஸ்திரத்தையும்
போட்டு குழப்பிக்காத."
ராகவன் அவசர அவசரமாகத் தன் லேப்டாப்பைத் திறந்தான். "இல்லை
பிரசாந்த்! நான் ஒரு மேத் மாடல் ரெடி பண்ணியிருக்கேன். குரோலி சொன்ன 'கார்டினல் எனர்ஜி',
நம்ம ஊரு திருமந்திரத்துல வர்ற 'பரியங்க யோகம்' இரண்டையும் கம்பைன் பண்ணி, மனசோட இன்டென்சிட்டியை
நூறு சதவீதம் ஒரு புள்ளி மேல குவிக்கும்போது, குவாண்டம் அளவில் ஒரு மாற்றம் நடக்கும்.
நாளைக்கு பௌர்ணமி. நான் ஓர் எக்ஸ்பெரிமெண்ட் பண்ணப்போறேன்."
"என்னது எக்ஸ்பெரிமெண்ட்டா? எங்கே?"
"வேளாங்கண்ணி கடற்கரையோரம் ஒரு பண்ணை வீடு. என் பிரெண்ட்
சுசித்ராவும் வர்றா."
பிரசாந்துக்கு லேசாகப் பொறி தட்டியது. "ராகவன், பாலியல்
ஆற்றலை அமானுஷ்ய சக்தியா மாத்துறேன்னு சொல்லி நூறு வருஷத்துக்கு முன்னாடி லண்டன்ல ஆரம்பிச்ச
விளையாட்டு இது. அன்னைக்கு அதுக்கு பேரு 'பாலியல் ஜாலம்'. இன்னைக்கு நாம அதை ஹார்மோன்களின்
ஜாலம்ன்னு வேணா சொல்லலாம். ஆனா ஆபத்து ஒன்னுதான். மனசு தட்டுத்தடுமாறினா, அமானுஷ்ய
சக்தி வரலைனாலும், மனித மூளை பைத்தியமாயிடும்!"
ராகவன் அதைக்கேட்கும் நிலையில் இல்லை. "நாளைக்கு நைட்
12 மணிக்கு வா பிரசாந்த். நீயே கண்ணால பாரு."
அடுத்த நாள் இரவு 11:45.
வேளாங்கண்ணி கடற்கரை காற்றில் உப்பின் வாசனை பலமாக இருந்தது.
பண்ணை வீட்டின் நடுவே ராகவனும் சுசித்ராவும் அமர்ந்திருந்தனர்.
அறையைச் சுற்றி விசித்திரமான குறியீடுகள், தாமிரத் தகடுகள்,
மற்றும் லேப்டாப்பில் ஓடிக் கொண்டிருந்த பிரிக்வென்சி அலைவரிசை ஒலிகள்.
பிரசாந்த் ஓரமாய் நின்று வேடிக்கை பார்த்தான்.
ராகவனின் கண்கள் தியானத்தின் உச்ச நிலையில் இருந்தன. அவன் சுசித்ராவின்
கைகளைப் பிடித்து, மனதின் மொத்த ஆற்றலையும் ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் குவிக்கத் தொடங்கினான்.
குரோலியின் கோட்பாடுப்படி, உடலின் உச்சகட்ட உணர்ச்சியின் போது எழும் ஆற்றலைத் தூய்மையான
மன உருவகமாக மாற்றும் முயற்சி அது.
திடீரென அறையின் மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டது.
லேப்டாப்பில் இருந்த அலைவரிசை மீட்டர் எகிறியது. அறையின் வெப்ப
நிலை சடாரெனக் குறைந்தது. காற்றில் கடல் அலைகளின் சத்தம் நின்றுபோய், ஏதோ ஒரு விசித்திரமான
அதிர்வு அறைக்குள் பரவியது.
சுசித்ரா திடீரென மிக அமைதியானாள். அவளது கண்கள் முற்றிலுமாகக்
கருப்பாக மாறி, விழித்திரையே தெரியாமல் போயின.
ராகவன் மூச்சுத் திணறித் தரையில் விழுந்தான்.
பிரசாந்த் பதறியடித்துக்கொண்டு ஓடிச்சென்று மெயின் சுவிட்சைப்
போட்டான். விளக்குகள் எரியவில்லை. மாறாக, அறையின் மூலையில் இருந்த மெழுகுவர்த்தி தீப்பிழம்பு
மட்டும் இரத்தச் சிவப்பாக மாறியது.
அங்கே, தாமிரத் தகட்டில் ராகவன் மனதால் நினைத்த அந்த விசித்திரக்
குறியீடு, தீயினால் சுடப்பட்டது போல் அச்சிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால், திகில் அதுவல்ல.
சுசித்ரா மெதுவாக நிமிர்ந்து பிரசாந்தைப் பார்த்தாள். அவள்
வாயிலிருந்து வெளிவந்த குரல் அவளுடையது அல்ல. அது 1900களின் தடிமனான ஆங்கில உச்சரிப்புடன்
கூடிய அமானுஷ்யமான ஓர் ஆண் குரலாக ஒலித்தது.
அதே வினாடி, தரையில் விழுந்து கிடந்த ராகவனின் உடல் அதிவேகமாக
வலிப்பு வந்தது போல் துடித்தது. அவன் தன் நகங்களால் தன் தொண்டையைக் கீறிக்கொண்டே, அதே
ஆங்கிலக் குரலில் சிரிக்கத் தொடங்கினான்.
பிரசாந்த் பயத்தில் உறைந்துபோய் பின்வாங்கிச் சுவரில் சாய்ந்தான்.
கதவு தானாகப் படீரென மூடிக்கொண்டது.
சுசித்ரா சட்டென்று பிரசாந்தை நோக்கி மெதுவாக நடந்து வந்தாள்.
அவள் கண்கள் இமைக்கவே இல்லை. வாய் அசைந்தது.
"குரோலி
செஞ்சது வெறும் மேஜிக் இல்லை பிரசாந்த். அது ஒரு கதவு. அதைத் திறக்கத்தான் இந்த ராகவன்
எங்களுக்குத் தேவைப்பட்டான்!"
வெளியே கடல் அலைகள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமாக
அவ்வளவு வேகமாக முன்னோக்கிப் பாய்ந்து கர்ஜித்து பண்ணை வீட்டின் சுவர்களில் மோதின.
அறையின் இருளுக்குள்ளிருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான குரல்கள் ஒரே நேரத்தில் முணுமுணுக்கத்
தொடங்கின.
பிரசாந்துக்கு அப்போதுதான் புரிந்தது, அவர்கள் பிரபஞ்ச ஆற்றலைத்
தூண்டவில்லை. நூறு வருடங்களாகக் கதவுக்கு வெளியே காத்திருந்த ஏதோ ஒரு பயங்கரமான அமானுஷ்யத்தை
உள்ளே அழைத்துவிட்டார்கள்!
- அட்ரஸைத் தேடுவோம்!
*****
