பேயை உருவாக்கும் கலை!

அமானுஷ்யங்களின் அட்ரஸ்

பேயை உருவாக்கும் நான்கு விஷயங்கள்!

அட்ரஸ் – 58

விக்டர் ஹியூஸின் ஆன்மா தன் சொந்த உடலைப் பார்த்து அலறிக்கொண்டிருந்த அதே நொடியில்,

கிளிக்!

திடீரென நூலக அறையின் பிரம்மாண்டமான விளக்குகள் அனைத்தும் பிரகாசமாக எரிந்தன. உறைபனி போன்ற குளிர் விநாடியில் மாயமாய் மறைந்தது.

நாற்காலியில் சாய்ந்துகிடந்த விக்டரின் பிணம் மெதுவாகக் கண்ணைத் திறந்து, சோம்பல் முறித்து எழுந்தது. தன் கையில் இருந்த டைரியை மூடியது.

மிதந்துகொண்டிருந்த விக்டரின் ஆவி அதிர்ச்சியில் உறைந்தது. "வாட் தி ஹெல். நான் இறக்கவில்லையா? அப்படியானால் என் முன்னால் நிற்பது யார்? நான் யார்?"

அப்போது ஜமீன்தார் ராஜராஜேஸ்வரன் உரக்கச் சிரித்தார். அந்தச் சிரிப்பில் எந்த அமானுஷ்யமும் இல்லை; ஓர் இயற்பியல் ஆர்வலரின் பரிகாசம் மட்டுமே இருந்தது!

ஜமீன்தார் பக்கத்தில் இருந்த சுவரில் கை வைத்து ஒரு சுவிட்சை அழுத்தினார். அறையின் மூலைகளில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த நான்கு பெரிய பித்தளைக் குழாய்களில் இருந்து ஹம்மிங் சத்தம் நின்றுபோனது.

"மிஸ்டர் விக்டர்! பயத்தில் உங்கள் இதயத் துடிப்பு நிமிடத்திற்கு 140ஐத் தொட்டு விட்டது. போதும், உங்கள் ஆவி வேஷத்தைக் கலைத்து விட்டுக் கீழே இறங்குங்கள்!" என்றார் ஜமீன்தார்.

விக்டர் மெதுவாகத் தரையில் கால்களை ஊன்றினான். அவன் உடல் ஒளி புகும் தன்மையுடன் இல்லை; அது முற்றிலும் சாதாரண மனித உடல்தான்!

"இது எப்படி சாத்தியம்? என் கால்கள் தரையில் படவில்லையே? நான் என் உடலையே வெளியே நின்று பார்த்தேனே?" விக்டர் குழப்பத்தின் உச்சத்தில் தன் தலையைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

ஜமீன்தார் சிரித்துக்கொண்டே நூலக மேஜையின் அடியிலிருந்த ஒரு விசித்திரமான ஸ்பீக்கர் போன்ற கருவியைக் காட்டினார்.

"எஸ்.பி.ஆர்காரர்களான நீங்கள்தான் பெரிய விஞ்ஞானிகளா? இந்தியாவில் எங்களுக்கு அறிவியல் தெரியாதா? விக்டர், நீங்கள் உணர்ந்த அந்த பயம், உடல் மிதக்கும் உணர்வு மற்றும் சுவரில் பார்த்த நிழல்கள் இவை அனைத்தும் இந்தச் சிறிய கருவி செய்த மாயம்தான்!"

"என்ன கருவி இது?"

"இன்ப்ரா சவுண்ட் ஜெனரேட்டர்! மனித காதுகளால் 20 ஹெர்ட்ஸ்க்குக் குறைவான அதிர்வெண் கொண்ட ஒலியைக் கேட்க முடியாது. இந்தச் சாதனம் சரியா 18.9 ஹெர்ட்ஸ் அதிர்வெண்ணில் ஒலி அலைகளை வெளியிடுகிறது. 19 ஹெர்ட்ஸ் அதிர்வு மனித மூளையை எட்டும்போது, மூளையின் அமைக்டாலா பகுதி கடுமையான பயத்தை உருவாக்கும். அதைவிட முக்கியம். மனிதக் கண் உருண்டைகளின் இயற்கையான அதிர்வெண் சரியாக 18.9 ஹெர்ட்ஸ்! இந்தக் கருவி இயங்கும்போது உங்கள் கண் உருண்டைகள் நுண்ணிய அளவில் அதிரத் தொடங்கும். அப்போது, உங்கள் பார்வைப்புலத்தில் இல்லாத நிழல்கள் இருப்பது போலவும், அவை நகர்வது போலவும் மூளை ஒரு மாயத்தோற்றத்தை உருவாக்கும்!"

விக்டர் திகைத்தான். "அப்படியானால் சுவரில் நகர்ந்த நிழல்?"

"உங்கள் சொந்தக் கண் இமையின் நிழல்தான் அது! அதிர்வினால் அது சுவரில் மாபெரும் ஆவியாக உங்களுக்குத் தெரிந்தது!"

"சரி, கதவு பூட்டப்பட்டிருந்ததே? நான் என் உடலை வெளியே நின்று பார்த்தேனே? அது?" விக்டர் அடுத்த கேள்வியை வீசினான்.

ஜமீன்தார் நூலகத்தின் ரகசிய ஜன்னலைத் திறந்துவிட்டார். உள்ளே குளிர்ந்த வெளிக்காற்று வீசியது.

"அது கார்பன் மோனாக்சைடு மற்றும் ஆட்டோஸ்கோபி பண்ணிய மாயம்!" என்றார் ஜமீன்தார்.

"இந்த அறையின் அடியில் ஒரு பழைய நிலவறை இருக்கிறது. அதில் இருந்து மிகச் சிறிய அளவில் கார்பன் மோனாக்சைடு வாயுவை உள்ளே செலுத்தினேன். கார்பன் மோனாக்சைடு மூளைக்குச் செல்லும் ஆக்சிஜனைக் குறைக்கும். இதனால் மனிதனுக்குத் கடுமையான ஹாலுசினேஷன் ஏற்படும். நீங்கள் கண்டது பேயை அல்ல. உங்கள் மூளையின் தற்காலிகச் செயலிழப்பை!"

விக்டர் தன் நெற்றியைத் துடைத்துக்கொண்டான். "அப்படியானால் மிதந்த நாற்காலி? கேமராவில் விழுந்த வெளிச்சம்?"

ஜமீன்தார் சுவரில் இருந்த ஒரு பெரிய பிரேம் செய்யப்பட்ட கண்ணாடியைத் திருப்பிக் காட்டினார். அது சாதாரண கண்ணாடி அல்ல; 45 டிகிரி கோணத்தில் சாய்வாகப் பொருத்தப்பட்ட அரை பிரதிபலிப்பு கண்ணாடி.

"லண்டன் நாடகங்களில் பயன்படுத்தப்படும் பெப்பர்ஸ் கோஸ்ட் நுட்பம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா விக்டர்? 45 டிகிரி கண்ணாடியில், கீழே மறைவாக இருக்கும் அறையின் பிம்பத்தைப் பிரதிபலிக்க வைக்க முடியும். அறைக்கு அடியில் மற்றொரு சிறிய மாதிரி அறை உள்ளது. அதில் நாற்காலியை ஒரு காந்தக் கம்பியால் உயரே தூக்கினேன். கண்ணாடியின் பிரதிபலிப்பால், இந்த அறையில் நாற்காலி மிதப்பது போல உங்களுக்குத் தெரிந்தது. உங்கள் கேமராவின் பிளாஷ் பவுடர் வெடித்தபோது, அந்த வெளிச்சம் கண்ணாடியில் பட்டு உங்களுக்கே எதிரொலித்து, உங்கள் பிம்பத்தையே உங்களுக்குக் காட்டியது. நீங்கள் இறந்துவிட்டதாக நினைத்தது முழுவதும் உங்கள் மூளை உங்களுக்குச் செய்த துரோகம்!"

விக்டர் அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோய் அமர்ந்தான்.

"ஜமீன்தார்! நீங்கள் ஏன் இதையெல்லாம் செய்தீர்கள்? எஸ்.பி.ஆர் அமைப்பை அவமானப்படுத்தவா?"

ஜமீன்தார் மெதுவாக விக்டரின் அருகே வந்தார். அவனது தோளைத் தொட்டார்.

"இல்லை விக்டர்! நீங்கள் லண்டனிலிருந்து வந்து இங்கே பேய் இருக்கிறது என்று பொய் அறிக்கை எழுதியிருந்தால், இந்தியாவில் மூடநம்பிக்கை இருக்கிறது என்று மேற்குலகம் எங்களைப் பரிகாசம் செய்திருக்கும். அதனால் நான் அறிவியலைக் கொண்டு அறிவியலையே வென்றேன்! பேய்கள் என்பவை மனிதனுக்கு வெளியே இல்லை; மனிதனின் மூளைக்குள்ளே இருக்கின்றன! அதிர்வு, வாயு, ஒளியியல், மூளையின் தற்காலிக செயலிழப்பு என இந்த நான்கையும் சரியான விகிதத்தில் கலந்தால், உலகத்தின் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானியையும் 'நான் பேயாகிவிட்டேன்' என்று நம்பவைத்துவிட முடியும்!"

விக்டர் மெதுவாகத் தன் லெதர் பேக்கை எடுத்தான். அவனது கை இன்னும் லேசாக நடுங்கிக்கொண்டுதான் இருந்தது.

"ஜமீன்தார்! இதையெல்லாம் உங்கள் லண்டன் எஸ்.பி.ஆர் அமைப்பிற்கு அறிக்கையாக அனுப்பினால் என்ன நடக்கும் தெரியுமா?"

"தெரியும்." ஜமீன்தார் புன்னகைத்தார். "அவர்கள் உன்னை ஒரு பைத்தியக்காரன் என்று சொல்லி வேலையை விட்டுத் தூக்குவார்கள். அல்லது 'பேயைப் பார்த்த விஞ்ஞானி' என்று மனநல மருத்துவமனையில் அடைப்பார்கள்!"

விக்டர் பங்களாவை விட்டு வெளியேறினான்.

எழும்பூர் ரயில் நிலையத்தில் ரயில் புகைக்கரியைக் கக்கிக்கொண்டு நின்றிருந்தது. விக்டர் தன் பாக்கெட் டைரியை எடுத்தான். 'அமானுஷ்ய ஆய்வு - சென்னை' என்ற தலைப்பின் கீழ் எழுதப்பட்டிருந்த அனைத்துப் பக்கங்களையும் கிழித்து, ரயிலின் தண்டவாளத்தில் வீசினான்.

-          அட்ரஸைத் தேடுவோம்!

*****