டெம்போரல் லோப்பும் ஒரு கப் டீயும்!

அமானுஷ்யங்களின் அட்ரஸ்

அட்ரஸ் – 55

டெம்போரல் லோப்பும் ஒரு கப் டீயும்!

பிரசாந்த் சுவரோரம் அப்படியே உறைந்து போய் நின்று கொண்டிருந்தான்.

அறையின் வளிமண்டலத்தில் இருந்த பயமும், அந்த 1900களின் லண்டன் குரலும் அவனை மரண பீதியில் ஆழ்த்தியிருந்தன. ஆனால், அவனுள் இருந்த பி.இ பட்டதாரி மெதுவாக விழித்துக்கொண்டான்.

"வெயிட்." பிரசாந்த் தனக்குள்ளேயே முணுமுணுத்துக்கொண்டான்.

அவன் தன் கைகடிகாரத்தைப் பார்த்தான். டிஜிட்டல் முள் 12:05 என்று காட்டியது. அவன் பாக்கெட்டில் இருந்த ஸ்மார்ட்போனை வெளியே எடுத்தான். அதன் திரையில் மின்காந்தப் புலத்தைக் கண்டறியும் ஆப் சடாரென 'ரெட் மார்க்' காட்டி எகிறிக் கொண்டிருந்தது.

பிரசாந்த் மெதுவாகச் சிரிக்கத் தொடங்கினான்.

சுசித்ராவின் உடலுக்குள் இருப்பதாகச் சொன்ன அந்தக் குரல் சட்டென்று நிறுத்தியது. ராகவன் தொண்டையைக் கீறிக்கொண்டே நிமிர்ந்து, குழப்பத்துடன் பிரசாந்தைப் பார்த்தான்.

"டேய் ராகவா!" பிரசாந்த் உரக்கக் கூப்பிட்டான். "1900ல குரோலி ஏமாந்ததுல ஆச்சரியமில்லை. ஆனா 2026ல பி.டெக் படிச்ச நீயுமாடா இந்த பயோ கெமிக்கல் டிராப்ல விழுவே?"

சுசித்ராவின் முகத்தில் இருந்த அந்த அமானுஷ்ய பாவனை லேசாக மாறத் தொடங்கியது.

"பிரசாந்த்! வாட் ஆர் யூ?" சுசித்ரா தடுமாறினாள். அவளது சொந்தக் குரல் மெதுவாகத் திரும்பி வந்தது.

"சுசித்ரா, முதல்ல உன் தொண்டையை லூஸ் பண்ணு!" பிரசாந்த் முன்னால் வந்தான்.

"நீ பேசினது பழைய ஆங்கிலக்காரனோட குரல் இல்ல. ராகவன் கடந்த ஒரு வாரமா உன் மூளையில குரோலி, அய்வாஸ்னு சொல்லிச் சொல்லி ஒரு ஆழ்மனப் பிம்பத்தை  உருவாக்கி வச்சிருக்கான். இப்போ இந்த அறையில நடந்த ஹார்மோனல் அட்ரினலின் ஸ்பைக்ல உன் மூளையோட டெம்போரல் லோப் கொஞ்ச நேரம் கன்ட்ரோலை இழந்துடுச்சு. குரல் நரம்பு சுருங்குனதுனாலதான் அந்த பேஸ் வாய்ஸ்!"

ராகவன் தரையிலிருந்து மெதுவாக எழுந்து உட்கார்ந்தான். "மச்சான்! அப்போ அந்த தாமிரத் தகடு? தீயில சுட்ட மாதிரி அந்தக் குறியீடு விழுந்ததே?"

"அட லூசு பய மவனே!" பிரசாந்த் தாமிரத் தகட்டைத் தட்டிக் காட்டினான். "அது இந்தக் கடல் காற்று, அதில் இருக்குற உப்பு மூலக்கூறுகள் தாமிரத்தோட ஆக்சைடு அடுக்குல் ரியாக்சன் பண்ண, அந்த நேரத்துல, எரிஞ்சுகிட்டு இருந்த மெழுகுவர்த்தி அப்படியே அதன் மேல விழுந்ததும் உண்டான எபெக்டில் ஏற்பட்டது!"

சுசித்ரா தன் தலைமுடியைக் கோதி விட்டபடி மூச்சு வாங்கினாள். அவளது கண்கள் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பியிருந்தன. "அப்போ, அந்த மெயின் சுவிட்ச் ட்ரிப் ஆனது? கதவு சாத்துனது?"

"நம்ம தமிழ்நாட்டுல வழக்கமா ஏற்படுற கரண்ட் கட் அன்ட் கரண்ட் பிராப்ளத்தின் எபெக்ட். அப்புறம், வெளியே கடல் காத்து வேகமாக வீசும்போது, அறையோட டெம்பரேச்சர் திடீர்னு குறைந்ததால உருவான பிரஷர் டிபரன்ஸ் கதவை மூடியிருக்கு. அவ்வளவுதான்!"

பிரசாந்த் ஓடிச்சென்று மெயின் பாக்ஸைக் கையால் தூக்கிவிட்டான்.

பண்ணை வீடு முழுவதும் வெளிச்சம் வெள்ளமாய் பாய்ந்தது. லைட்டுகள் சிமிட்டிக் கொண்டு எரிந்தன. மூலையில் அமைதியாக ஓடிக்கொண்டிருந்த லேப்டாப், சிகப்பு லைட் எரிந்த மெயின் சுவிட்ச், தரையில் கிடந்த சாதாரண தாமிரத் தகடு, எல்லாமே தங்களின் இயல்பான அறிவியல் வடிவத்திற்குத் திரும்பின.

ராகவன் தன் கைகளைப் பார்த்துக்கொண்டான். "அப்போ குரோலி செஞ்சது அமானுஷ்யமே இல்லையா?"

"அமானுஷ்யம்தான்!" பிரசாந்த் லேப்டாப்பை மூடினான். "ஆனா அது பேய் பிசாசு இல்லை. மனித மூளையோட எல்லைகளை அறிவியலே இல்லாம ரசாயனங்களாலயும், உணர்ச்சிகளாலயும் தூண்டி விளையாடுன ஓர் ஆபத்தான உளவியல் விளையாட்டு. குரோலி அதை பாலியல் மாயாஜாலம்ன்னு கூப்பிட்டான். நாம அதை நரம்புகளோட மின்காந்த ஒத்திசைவுன்னு சொல்றோம்."

சுசித்ரா மெதுவாகச் சிரித்தாள். அவளது பயம் முற்றிலுமாக விலகியிருந்தது.

பிரசாந்த் தன் காரின் சாவியை விரலில் சுழற்றினான். "வாங்கப்பா. மணி பனிரெண்டரை ஆகுது. அப்படியே ஈசிஆர் வழியா போனோம்ன்னா அருமையான சூடான டீ கிடைக்கும். இந்தப் பயோ கெமிக்கல் மூளையை முதல்ல நார்மல் பண்ணுவோம்!"

மூவரும் பண்ணை வீட்டை விட்டு வெளியே வர, கடல் அலைகள் வழக்கமான இரவின் அமைதியோடு கரை தட்டிக் கொண்டிருந்தன.

-           அட்ரஸைத் தேடுவோம்!

*****